دودهنگ

دودهنگ . [ هََ ] (اِ مرکب ) دودآهنگ . دودهنج .دودآهنج . (از ناظم الاطباء) (از برهان ) : آن جنت ارم بین چون دودهنگ نمرود وآن کعبه ٔ کرم بین چون بادیه مشمر. شرف شفروه . کآن باز را که قله ٔ عرش است جای آن در دودهنگ خاک خطا باشد آشیان . خاقانی . رجوع به دودآهنج و دودآهنگ در همه ٔ معانی شود.