دو مرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دو مرده .[ دُو م َ دَ / دِ ] (ص نسبی ) منسوب به دو مرد. آنچه که کفاف دو مرد را دهد؛ خوراک دو مرده : امروز دو مرده بیش گیرد مرکن فردا گوید تربی از اینجا برکن . سعدی (کلیات چ مصفا ص ١٣٤).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی