دهرنکوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دهرنکوه . [ دَ ن ِ ] (نف مرکب ) دهر نکوهنده . که روزگار را نکوهش کند.بدبین . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به دهرنکوهی شود.