دهان گشادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهان گشادن . [ دَ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) دهان گشودن . باز کردن دهان . (یادداشت مؤلف ). شحر [ ش َ / ش ِ ] . فغر. (منتهی الارب ). تشاخس . (منتهی الارب ) : این عجب بلبل که بگشاید دهان تا خورد او خار را با گلستان . مولوی . ◄ کنایه است از آغاز به تکلم کردن . (یادداشت مؤلف ).