دهان دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهان دار. [ دَ ] (نف مرکب ) که دهان داشته باشد. ◄ به مجاز در اشیاء که دارای دهانه یا جای دخول و خروج باشد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهان دار. [ دَ ] (نف مرکب ) که دهان داشته باشد. ◄ به مجاز در اشیاء که دارای دهانه یا جای دخول و خروج باشد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی