دنگر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دنگر. [ دِ گ ِ ] (اِ) دنقر. ظرف سفالین خرد که به مازندران در آن شیر کنند یا دوشند. (یادداشت مؤلف ).