دندان‌تیز

دندان تیز. [ دَ ] (ص مرکب ) که دندانی تیز و برنده دارد. ◄ بی رحم وظالم و جفاکار و متعدی . (ناظم الاطباء) : هرکه را نوبتی ز دندان تیز در جراحت بماند پیکانش . سعدی . ◄ بدخواه و حسود. (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی