دمیا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دمیا. [ دَ ] (هزوارش، اِ) به لغت زند و پازند خون را گویند، و به عربی دم خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).