دماغ پرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دماغ پرور. [ دَ / دِ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) دماغ پرورنده . که مشام را خوش آید. که مشام جان را نوازش دهد.که مایه ٔ نوازش و حظ مغز و اعصاب گردد : یک دسته گل دماغ پرور از خرمن صد گیاه بهتر. نظامی . زآن بوی خوش دماغ پرور اعضاش گرفته رنگ عنبر. نظامی .