دم گسستن

دم گسستن . [ دَ گ ُ س َس ْ ت َ ] (مص مرکب ) قطع شدن نفس . جان سپردن : دلم خرید و غم جان فشاند در قدمش گرش دمی نخورم غم شود گسسته دمش . مجد همگر (از آنندراج ).

دم گسستن . [ دُ گ ُ س َس ْ ت َ ] (مص مرکب ) دم بریدن . بریدن دم حیوانی . قطع کردن دنبال و دم، چنانکه در مار : مار راچون دم گسستی سر بباید کوفتن کار مار دم گسسته نیست کار سرسری . جمال الدین سلمان (از آنندراج ). رجوع به دم بریدن شود.