دل ماندن

دل ماندن . [ دِ دَ ] (مص مرکب ) ملول شدن . آزرده شدن : مشو راهی که خر در گل بماند ز کارت بیدلان را دل بماند. نظامی . شنیدم که باری سگم خوانده بود که از من بنوعی دلش مانده بود. سعدی .