دل ضعفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دل ضعفه . [ دِ ض َ ف َ / ف ِ ] (اِ مرکب ) در تداول، ضعف دل از گرسنگی یا از مشاهده ٔ منظره ٔ غم انگیز و حزن آور. رجوع به دل غشه شود. ♦ دل ضعفه داشتن ؛ همیشه گرسنگی حس کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). ♦ دل ضعفه گرفتن ؛ سخت متأثر و اندوهگین شدن از دیدن مجروحی یا نوحه گری برمرگ عزیزی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی