دق دق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دق دق . [ دَ دَ ] (اِ صوت ) صدای کوفتن در. دق الباب کردن . کوفتن چیزی بر چیز دیگر، مانند چکش بر چوب یا حلبی و کوفتن پتک بر آهن و نظایر آن (فرهنگ لغات عامیانه ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی