دعوتگه

دعوتگه . [ دَع ْ وَ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) محل دعوت . جای دعوت : تا درت بینم به دیگر جای نفرستم ثنا کز درت دعوتگه روح مطهر ساختند. خاقانی .