دعرور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دعرور. [دُ ] (ع ص، اِ) ناکس . (منتهی الارب ). شخص لئیم و فرومایه که یاران خود را عیب کند. (از اقرب الموارد).