درپذیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درپذیر. [دَ پ َ ] (نف مرکب ) درپذیرنده . پذیرنده : در که نالم که دستگیر توئی درپذیرم که درپذیر توئی . نظامی . رجوع به درپذیرفتن شود.