واژه جو

درویش پسر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درویش پسر. [ دَرْ پ ِ س َ ] (اِ مرکب ) بچه ٔ درویش . درویش بچه : هرچند که درویش پسر نغز آید در چشم توانگران همه چغز آید. ابوالفتح بستی . ◄ درویش نوجوان : درویش پسر این بشنید. (گلستان سعدی ).

معنی درویش پسر | واژه جو