واژه جو

درویش پرور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درویش پرور. [ دَرْ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) درویش پرورنده . تربیت کننده و پرورنده ٔدرویش ؛ که عنایت و توجه به درویش دارد : که پروردگار توانگر توئی توانا و درویش پرور توئی . سعدی .

معنی درویش پرور | واژه جو