واژه جو

درویش دار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درویش دار. [ دَرْ ] (نف مرکب ) دارنده ٔدرویش . نوازنده ٔ درویش . تیماردار و مراقبت و محافظت کننده ٔ درویش : و مردمش [ مردم همدان ] غریب دوست باشند و درویش دار. (مجمل التواریخ و القصص ).

معنی درویش دار | واژه جو