دروغسان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دروغسان . [ دُ ] (ص مرکب ) چون دروغ : تا ظن نبری که هیچ نکبت زین حکم دروغسان ببینم . خاقانی .