دروغ سار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دروغ سار. [ دُ ] (ص مرکب ) دروغگو. دروغ و ناراست بافنده : گر حکیمی دروغ سار مباش با کژ و با دروغ یار مباش . اوحدی .