درغلطیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درغلطیدن . [ دَ غ َ دَ] (مص مرکب ) درغلتیدن . غلتیدن . غلطیدن : چو می خوردیم درغلطیم هر یک با نگارینی چو برخیزیم گرد آییم زیر کله ٔ حجله . فرخی . زمین چون گوی فصادان که درغلطد به خون اندر. (از سندبادنامه ص ١٦). رجوع به درغلطیدن و غلطیدن شود.