درتافتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درتافتن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) تافتن . پیچیدن . ◄ ظاهر شدن . نمایان شدن . (فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی ) : آب و دانه در قفص گر یافته ست آن ز باغ و عرصه ای درتافته ست . مولوی . ◄ پرتو افکندن . روشنایی افکندن .