درتابیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درتابیدن . [ دَ دَ ] (مص مرکب ) تابیدن . تافتن : به خانه در ز نور قرص خورشید همان بینی که درتابد به روزن . ناصرخسرو. رجوع به تابیدن شود.