واژه جو

دراره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دراره . [ دَ رَ / رِ ] (ص ) دیوث و قلتبان . (برهان ). کشخان و غلتبان . (جهانگیری ) : به هیچ نامه و رقعه سلام ما ننوشت زهی دراره زن روسبی لوطی کار. کمال اسماعیل .

معنی دراره | واژه جو