دایره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ رِ) [ ع. دائرة ]<BR>۱- (اِفا.) دورزننده، گردنده.<BR>۲- (اِ.) شکلی گرد که فاصلة هریک از نقاط محیط آن نسبت به نقطة مرکزی مساوی باشد. ج. دوایر.<BR>۳- یکی از سازهای ضربی.<BR>۴- شعبهای از یک اداره.<BR>۵- مجازاً، حوزه میدان.<br>