دایحة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دایحة. [ ی ِ ح َ ] (ع ص ) درخت بلند و بزرگ . (آنندراج ). دائحة. (منتهی الارب ). ج، دوایح . (آنندراج ).