دانش پرست

دانش پرست . [ ن ِ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ دانش . که دل در دانش بندد. که علم معبود سازد : بپرسید کانجا که دارد نشست چنین گفت ملاح دانش پرست . اسدی . یکی گفت کای شاه دانش پرست پرستشگری در فلان غار هست . نظامی . گروهی حکیمان دانش پرست ز اسباب دنیا شده تنگدست . نظامی . دلیر و سخنگوی و دانش پرست بتیر و بشمشیر گستاخ دست . نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی