دانش سگال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دانش سگال . [ ن ِ س ِ ] (نف مرکب ) سگالنده ٔ دانش . دانشمند : شگفتی بدان روی سوی شمال چه گوید جهاندیده دانش سگال . اسدی . بپاسخ چنین گفت دانش سگال که این گاو نزدیک من هست سال . اسدی . چو هندوی دانا بچندین سؤال زبون شد ز فرهنگ دانش سگال . نظامی .