دارچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.) درختی است که بیشتر در هندوستان و چین میروید، جزو ردة دولپهایهای جدا گلبرگ میباشد و همیشه سبز است. گلهای منظم و سفید مایل به زرد دارد، پوست آن را هم که قهوهای رنگ است دارچین میگویند که به عنوان نوعی ادویه خوشبو در بعضی از غذاهامی ریزن د. از داروهای گیاهی خوشبو نیز محسوب میشود.<br>