دارقزی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارقزی . [ ق َزْ زی ] (اِخ ) ابوحفص عمربن ابی بکر، محمدبن معمربن احمدبن یحیی بن حسان المؤدب، معروف به ابن طبرزد، محدث مشهور بغدادی، ملقب به موفق الدین از اهالی قسمت غربی شهر بغداد و از ساکنان محله ٔ دارالقزآن شهر بوده و بهمین سبب به دارقزی معروف شده است . (وفیات الاعیان ج ٣ ص ١٢٤). و رجوع به ابن طبرزد شود.