خیمه گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیمه گاه . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) سراپرده جای . جایی که خیمه ها زنند. مِخْیَم . (یادداشت مؤلف ) (آنندراج ). ◄ صحرا. (ناظم الاطباء). ◄ (اِخ ) محلی است در کربلاء. (یادداشت مؤلف ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی