خیزران مثجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خیزران مثجر. [ خ َ زُ / زَ ن ِ م ُ ث َج ْ ج َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بیدانبوب دار. (منتهی الارب ). رجوع به ثجر شود.