واژه جو

خیر

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(خَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) نیکویی. ۲- پاداش، پاداش نیک. ۳- (ص.) صواب. ۴- بابرکت.

(خَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، سخت نیک.

(خِ) (ص.) ۱- خیره، سرگشته. ۲- عبث، بیهوده.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

معنی خیر | واژه جو