واژه جو

خیام | رباعیات | رباعی شماره ۵۳

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ می‌نوش که بعد از من و تو ماه بسی از سلخ به غره آید از غره به سلخ

معنی خیام | رباعیات | رباعی شماره ۵۳ | واژه جو