خیام | ترانه‌های خیام (صادق هدایت) | دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] | رباعی ۱۳۹

لب بر لب کوزه بردم از غایت آز، تا زو طلبم واسطه عمر دراز، لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز: می‌خور، که بدین جهان نمی‌آیی باز!