خوی گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوی گر. [ گ َ ] (اِ مرکب ) عادت . (ناظم الاطباء). ◄ طبیعت . ◄ روش . (ناظم الاطباء). ◄ (ص مرکب ) معتاد. خوگر. (یادداشت بخط مؤلف ). مُعاوِد. خوی گر بچیزی . تمرین ؛ خوی گر ساختن کسی را بچیزی . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوی گر. [ گ َ ] (اِ مرکب ) عادت . (ناظم الاطباء). ◄ طبیعت . ◄ روش . (ناظم الاطباء). ◄ (ص مرکب ) معتاد. خوگر. (یادداشت بخط مؤلف ). مُعاوِد. خوی گر بچیزی . تمرین ؛ خوی گر ساختن کسی را بچیزی . (منتهی الارب ).