خوش پیشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش پیشانی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) آنکه پیشانی زیبا دارد. ◄ آنکه طالع خوش دارد. خوش اقبال . خوب طالع.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش پیشانی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) آنکه پیشانی زیبا دارد. ◄ آنکه طالع خوش دارد. خوش اقبال . خوب طالع.