خوش فرجام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش فرجام . [ خوَش ْ / خُش ْ ف َ ] (ص مرکب ) عاقبت بخیر. نیک انجام . خوش عاقبت . (یادداشت مؤلف ) : اگرچه راه ندهد رام باشد بپدرامد چو خوش فرجام باشد. (ویس و رامین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی