خواهستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواهستن . [ خوا / خا هَِ ت َ ] (مص ) خواستن . (یادداشت بخط مؤلف ) : دو چشمش یکی ابر شد سیل بار که خواهست رفتن مهش از کنار. شمسی (یوسف و زلیخا). سبب زآن شنیدم که یعقوب را چو خواهست افتادن اندر بلا. شمسی (یوسف و زلیخا). چو آگاه شد مادر زردتشت ز غم خویشتن را بخواهست کشت . کیکاوس بن کیخسرو (زراتشتنامه ص ١٥).