خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۸۳۴

ترک صورت کن اگر عالم معنی طلبی کوس عزلت زن اگر ملکت کسری طلبی سر خود پیش نه ار پای درین راه نهی غرق این بحر شو ار در تمنی طلبی گر نه ماری بچه معنی نروی از سر گنج ورنه طفلی بچه رو صورت مانی طلبی راه آدم زنی و روضه رضوان جوئی عیب مجنون کنی و خیمه لیلی طلبی خاک گوساله زرین شوی از بی‌آبی وانگه از چوب عصا معجز موسی طلبی تا که برطور جلالت نبود منزل قرب از چه رو پرتو انوار تجلی طلبی خدمت مور کن ار ملک سلیمان خواهی راه سلمان رو اگر طلعت سلمی طلبی نام خواجو مبر ار نامه وحدت خوانی ترک کونین کن ار حضرت مولی طلبی