خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۸۲۳

پرواز کن‌ای مرغ و بگلزار فرود آی ور اهل دلی بر در دلدار فرود آی ور می‌طلبی خون دل خسته فرهاد چون کبک هوا گیر و بکهسار فرود آی ای باد صبا بهر دل خسته یاران یاری کن و در بندگی یار فرود آی در سایه ایوانش اگر راه نیابی خورشید صفت بر در و دیوار فرود آی ور پرتو خورشید رخش تاب نیاری در سایه آن زلف سیه کار فرود آی چون بر سر آبست ترا منزل مالوف بر چشمه چشم من خونخوار فرود آی از کفر سر زلف بتان گر خبرت هست مؤمنشو و در حلقه کفار فرود آی از صومعه بیرون شو و از زوایه بگذر وانگاه بیا بر در خمار فرود آی خواهی که رسانی بفلک رایت منصور با سر انا الحق بسر دار فرود آی ای آنکه طبیب دل پر حسرت مائی از بهر خدا بر سر بیمار فرود آی خواجو اگر از بهر دوای دل مجروح دارو طلبی بر در عطار فرود آی