خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۶۸۵

ما به نظاره رویت بجهان آمده‌ایم وز عدم پی بپیت نعره زنان آمده‌ایم چون دل گمشده را با تو نشان یافته‌ایم از پی آن دل پرخون بنشان آمده‌ایم گر برآریم فغان از غم دل معذوریم کز فغان دل غمگین بفغان آمده‌ایم زخم شمشیر ترا مرهم جان ساخته‌ایم لیکن از درد دل خسته بجان آمده‌ایم قامت از غم چو کمان کرده و دل راست چو تیر در صف عشق تو با تیر و کمان آمده‌ایم بی‌تو از دوزخ و فردوس چه جوئیم که ما هم ازین ایمن و هم فارغ از آن آمده‌ایم چون نداریم سکون بی‌نظر مغبچگان ساکن کوی خرابات مغان آمده‌ایم اگر آن جان جهان تیغ زند خواجو را گو بزن زانکه مبرا ز جهان آمده‌ایم