خوابیدنکی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوابیدنکی . [ خوا / خا دَ ن َ ] (ق مرکب ) بهیئت خوابیده . بحالت خوابیده . چون : خوابیدنکی غذا خورد.