خواب آور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواب آور. [خوا / خا وَ ] (نف مرکب ) خواب آورنده . مُنَوِّم . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ مخدِّر. بیهوش کننده .
فرهنگ طیفی واژهدان
هیپنوتیک، آرامبخش، مسکن، مخدر، سمی تسکیندهنده، مرهمگونه مواد مخدر منوم
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی