خنسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنسر. [ خ َ س َ ] (ع ص ) مردی که در محل زیانکاری باشد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). یقال : رجل خنسر. ج، خناسرة.
خنسر.[ خ ِ س ِ ] (ع ص ) لئیم . ◄ (اِ) سختی . داهیه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).