خنداندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنداندن . [ خ َ دَ ] (مص ) خندیدن کنانیدن . (ناظم الاطباء). بخنده درآوردن . خندانیدن : گر بماه دی در باغ شود خندان گل بخنداند در باغ دی و بهمن . فرخی . و آن را که ازو همی بخندیدی فردا ز تو بیگمان بخنداند. ناصرخسرو.
فرهنگ طیفی واژهدان
قلقلک کردن