خنجور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خنجور. [ خ ُ ] (ع ص ) ناقه ٔ بسیارشیر. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج، خَناجَر.