خلوت ساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلوت ساز. [ خ َل ْ وَ ] (نف مرکب ) آنکه خلوت کند. آنکه بخلوت نشیند. آنکه نزد نامحرمان نرود : دختر خوبروی خلوت ساز دست خواهندگان چو دید دراز. نظامی . چون شب آمد نه شب که حجله ٔ ناز پرده ٔ عاشقان خلوت ساز. نظامی .