خلع
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خُ) [ ع. ] (مص م.) طلاق گرفتن زن از شوهر با بخشیدن مهر خود یا با دادن مال.
(خَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- کندن، برکندن. ۲- جدا کردن. ۳- برکنار کردن کسی از شغل.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خُ) [ ع. ] (مص م.) طلاق گرفتن زن از شوهر با بخشیدن مهر خود یا با دادن مال.
(خَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- کندن، برکندن. ۲- جدا کردن. ۳- برکنار کردن کسی از شغل.